Gesponsord door BetterHelp – De afgelopen jaren heb ik al heel wat blogs geschreven over mentale gezondheid. Nu is het voor mij ook wel een dankbaar onderwerp, want je snapt dat ik al die mentale gezondheid struggles natuurlijk niet uit mijn duim heb gezogen. Ik heb geschreven over zaken die overlap hebben met mijn eigen persoonlijke situatie. De ene keer beschreef ik mijn eigen problemen en een andere keer schreef ik juist weer over zaken waar ik veel andere moeders over hoor. Hoe je het ook wendt of keert, ik denk dat alle moeders in meer of mindere mate met dezelfde struggles te maken krijgen. En daarom vind ik het fijn om al die onderwerpen eens aan te snijden in een blog. Om te laten zien dat jij echt niet de enige bent die iets lastig vindt. Of die ergens tegenaan loopt. Of die hulp zoekt.
De eerste momenten van het moederschap
Ik heb jarenlang gedacht dat ik alles alleen moest kunnen. Al na de geboorte van mijn eerste kind liep ik mezelf finaal voorbij. Ik wilde toch zo graag een moeder worden? Dan moest ik ook zelf voor mijn kind zorgen. Zelfs het vragen van oppas voor de meest simpele dingen als een tandartsbezoek of om te gaan sporten vond ik al not done. Tel daarbij op dat ik een partner had die onregelmatig werkte en een baby die niet sliep en alleen maar stil was als ik haar in mijn armen had (en dan vaak nog niet) en je begrijpt dat ik er binnen no-time zwaar doorheen zat.
Achteraf denk ik weleens: waarom heeft niemand dit gezien? Waarom trok er niemand aan de bel? Was er dan echt niemand die door mijn masker heen kon kijken? Ik heb me in die tijd zo ontzettend verloren en alleen gevoeld dat toen ik er jaren later met de praktijkondersteuner en later de psycholoog over sprak, ik me hardop afvroeg of ik niet een postnatale depressie heb gehad.
Hulp vragen is geen falen
Zoals ik hierboven al schreef: ik heb uiteindelijk meerdere malen hulp gezocht bij de praktijkondersteuner en psycholoog. Twee burn-outs verder en een reeks paniekaanvallen waar je u tegen zegt, ging het natuurlijk ook gewoon niet meer. In overleg kreeg ik de stempel ‘anders gespecificeerde angststoornis’. Wat eigenlijk betekent dat je paniekaanvallen hebt, maar dat er geen specifieke reden voor kan worden aangewezen en je niet in een vast hokje van de DSM-5 past (DSM-5: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5e editie is het internationale handboek voor het classificeren van psychische stoornissen).
Joh, het zal bij mij toch ook eens een keer wél in één keer duidelijk zijn.
Wat ik door al die gesprekken, eerst bij de praktijkondersteuner en later de psycholoog, wel steeds meer begon in te zien was dat ik veel te lang heb gedacht dat ik het allemaal alleen moest doen. Er is toch niets mis met me? Maar eigenlijk was ik dolblij dat ik eindelijk iemand had waarbij ik echt al mijn donkere gedachten eens uit de doeken kon doen. Dat ik, zonder oordeel, kon vertellen wat er allemaal speelde in mijn leven en iemand die me ook daadwerkelijk hielp om die gedachten op een rij te zetten. Ik had die hulp nodig. En nee, dat was geen falen. Het enige waarin ik had gefaald was dat ik er zo lang mee had gewacht en dusdanig in de knoop zat met mezelf dat ik voor niemand meer een leuk persoon was.
Verder kijken dan alleen wat er nu speelt
Hoewel de ‘Anders gespecificeerde angststoornis’ een officiële diagnose is, bleef het aan me knagen. Ik was ervan overtuigd dat er meer aan de hand was. Want niet alleen mentaal, ook fysiek bleef ik met onverklaarbare klachten lopen. Verzwakte longen, vermoeidheid, constant hoofdpijn en nog een lijstje met klachten die wel 1000 oorzaken kunnen hebben, maar waar de dokters ook grip op kregen. Ik wist het ook niet meer wat me natuurlijk nog veel meer stress bezorgde en waardoor de klachten steeds erger werden.
Ik kwam online steeds meer tegen over ADHD bij vrouwen en waarom dat vaak pas op latere leeftijd ontdekt werd. Denk even aan dingen als:
- Geen fysieke hyperfocus maar juist mentale chaos waarbij je het idee hebt steeds gehaast te zijn en altijd aan staat
- Herhaaldelijke burn-outs
- Overprikkeling door geluid, licht en drukte
- Hypermobiliteit
- Angsten
- Eetbuien en overgewicht
- Perfectionisme
- Gezondheidsklachten door stress
Dat rijtje is overigens een stuk langer hoor, maar dit zijn denk ik wel de punten waar ik mezelf het meest in herkende. Zou ik dan ‘gewoon’ ADHD hebben?
Ik heb dus ADHD
Ik besprak dit met mijn toenmalige psycholoog en hoewel zij niet direct zei: ‘ja dat is het!’, leek het haar niet verkeerd om het verder uit te zoeken. Nee heb je, ja kun je krijgen. Zo geschiedde dat ik een verwijzing voor ADHD onderzoek aanvroeg bij de huisarts en een paar maanden later terecht kon bij een organisatie voor diagnose. Ik schrijf het nu natuurlijk allemaal flink verkort op, maar het is echt een flink proces geweest om te komen waar ik terechtkwam. Om de juiste onderzoeken te doen en verder te kijken dan alleen maar ‘heb je ADHD of niet’.
Er is begin 2026 bij mij een uitgebreid onderzoek gedaan, niet alleen naar ADHD, maar ook naar persoonlijkheidskenmerken en trauma’s. Het was pittig, heel pittig. En vooral ook heel confronterend. Wat ook hier dacht ik weer regelmatig: waarom heeft nooit eerder iemand dit gezien of aan me gemerkt? Waarom heb ik zo lang in de overlevingsstand moeten staan? Het was een heftig proces dat ik gedeeltelijk ook in video’s op mijn Instagramkanaal heb gedeeld met mijn volgers. Het voelde goed om erover te delen. Ik wist dat ik niet de enige was, maar ik weet ook wat voor stigma er heerst over psychologische hulp vragen en krijgen. Je bent nooit alleen!
De ADHD diagnose kwam voor mij dus uiteindelijk ook niet meer als een verrassing en de hulp die ik daarna heb gekregen ben ik ontzettend dankbaar voor. Ik gebruik inmiddels medicatie en ik zeg eerlijk: ik zou echt niet meer zonder willen. Ik voel me zoveel rustiger, meer ontspannen. En gek genoeg: ik ervaar ook veel minder fysieke klachten. Zou ik dan toch gelijk hebben gehad dat een groot gedeelte van de klachten werd verergerd door een lijf dat constant in de stress zat?
Toch zijn er naast mijn ADHD ook andere zaken waar ik weleens tegenaan loop. Zaken als opvoeding, zorgen om de kinderen, werk en verschillende relaties. Ook voor dit soort niet medische zaken is het fijn om even van je af te kunnen praten of handvatten te krijgen hoe ermee om te gaan.
Vraag hulp als je dat nodig hebt
Ja, het is spannend. Ja, het is eng. Jezelf kwetsbaar opstellen is iets wat verschrikkelijk onveilig voelt. Totdat je doorhebt dat de persoon aan de andere kant van de ruimte er niet is om jou af te kraken maar dat die er is om te helpen. Te luisteren. Je te sturen als dat nodig is. En hoewel de eerste afspraken bij de psycholoog heftig waren en soms ook niet altijd even leuk, uiteindelijk keek ik uit naar de momenten waarop ik gewoon echt mezelf kon zijn en waar ik open mocht vertellen over wat er in mijn hoofd speelde. Wat een opluchting!
Hulp vragen kan op heel veel manieren. Je kunt een afspraak maken bij de huisarts, gewoon om even je hart te luchten. Hij of zij kan dan een inschatting maken of je gebaat bent bij meer hulp, bijvoorbeeld van een praktijkondersteuner. En zijn jouw problemen ‘te heftig’ om in een paar gesprekken aan te pakken, zullen zij ervoor kiezen je door te verwijzen naar een psycholoog.
Er is ook online hulp voor je mentale welzijn
Nu heb je echt niet voor elk probleem gelijk langdurige ondersteuning nodig. Soms is het ook gewoon fijn om even je hart te luchten bij iemand die niet betrokken is in de situatie, maar er wel voor geleerd heeft en dus anders naar een situatie kijkt dan bijvoorbeeld een vriendin.
Als je op zoek bent naar een laagdrempelige en flexibele manier van ondersteuning kun je dus ook online terecht. Bijvoorbeeld bij BetterHelp*, een online therapieplatform dat jou kan helpen voor je mentale welzijn te zorgen en toegankelijke psychologische begeleiding kan bieden. Het fijne hieraan is, dat de afspraken met professionele therapeuten altijd online zijn. Je hoeft dus nergens heen en je kunt je afspraken flexibel inplannen op momenten die goed bij jouw agenda passen. Daarnaast kun je zelf bepalen hoelang je gebruik wilt maken van BetterHelp. Je kunt je abonnement op elk moment opzeggen.
De komende tijd ga ik BetterHelp ook zelf gebruiken. Al jaren zijn voor mij de laatste maanden van het jaar extra pittig en ik vind het dan ook fijn om hulp te krijgen om dat overvolle hoofd dit jaar eens niet te laten ontploffen 😉
*BetterHelp kan bij je passen als je je kwaliteit van leven wilt verbeteren. Wanneer er iets is dat geluk in de weg staat of het moeilijk maakt om je doelen te bereiken, kunnen wij je mogelijk ondersteunen. Wij beschikken ook over therapeuten die ondersteuning kunnen bieden bij verschillende persoonlijke uitdagingen, waaronder stress, angst, relaties, ouderschap, somberheid, verslavingen, eetproblemen, slaapproblemen, ingrijpende ervaringen, woede, familieconflicten, LGBT-zaken, rouw, religie, zelfvertrouwen – en meer. (Bron: www.betterhelp.com)
Heb je behoefte aan extra ondersteuning? Via BetterHelp kun je online in gesprek met een ervaren therapeut. Als lezer van Mamagisch ontvang je 20% korting op je eerste maand via deze link.**
Als BetterHelp-affiliate ontvang ik een vergoeding van BetterHelp als je via de aangeboden links producten of diensten aanschaft.
**Alleen voor nieuwe gebruikers.
