Een kinderwens. Voor de één is het iets waar je jarenlang naar uitkijkt, voor de ander een wens die niet vanzelfsprekend in vervulling gaat. Want hoewel we het er misschien niet dagelijks over hebben, is zwanger worden niet voor iedereen vanzelfsprekend. Fertiliteit, vruchtbaarheid en alles wat daarbij komt kijken, kunnen behoorlijk ingewikkeld zijn. En soms ook behoorlijk confronterend.
Zelf weet ik hoe het voelt om, al op jonge leeftijd, met een kinderwens in de medische molen terecht te komen. En hoewel mijn verhaal uiteindelijk een heel mooi einde kreeg, vergeet ik niet hoe intensief, stressvol en spannend dat traject was.
Op je 27e al in de fertiliteitskliniek
Toen ik 27 was, kwam ik voor het eerst bij een fertiliteitsarts terecht. Niet bepaald een plek waar je op die leeftijd verwacht te belanden. Je denkt misschien nog helemaal niet na over vruchtbaarheidsonderzoeken, hormoonbehandelingen of medische trajecten. Toch was dat op dat moment precies waar mijn leven om draaide. Ik was getrouwd, we probeerden al twee jaar zonder succes om zwanger te worden en op dat moment was dat ook echt het enige wat ik wilde.
Er volgden onderzoeken, afspraken en behoorlijk wat medische behandelingen. Ik werd, om het maar even plat te zeggen, compleet door de mangel gehaald. Allerlei onderzoeken moesten uitwijzen waar het probleem zat en waarom zwanger worden niet lukte.
Uiteindelijk bleek dat het probleem niet bij mijn lichaam lag. Toch had ik wel alle (pijnlijke) onderzoeken en bijbehorende ongemakken moeten ondergaan. Dat vond ik best moeilijk. Je lichaam wordt onderzocht, besproken en beoordeeld, terwijl je zelf vooral bezig bent met één ding: je wilt twee streepjes zien op die test.
Het werd direct ICSI
Tijdens het traject kregen we bovendien te horen dat IVF voor ons geen optie meer was. In plaats daarvan zouden we direct starten met ICSI. Dat was weer even schakelen. Het verschil tussen IVF en ICSI is dat de bevruchting van de eicel bij IVF ‘vanzelf’ verloopt, en bij ICSI een eicel letterlijk geïnjecteerd wordt met één zaadcel.
Je hebt misschien bepaalde verwachtingen van hoe een fertiliteitstraject eruitziet, maar uiteindelijk bepaalt de medische situatie welke mogelijkheden er zijn. Voor mij voelde het alsof me een aantal stappen in het proces werden ontnomen. Want als ICSI niet lukt, dan is er daarna geen andere optie meer. Nu kun je er natuurlijk niet te lang bij stilstaan en ga je gewoon mee in het hele circus, want ja, je wil alles proberen om toch zwanger te raken.
En dan is er ineens die eerste terugplaatsing. En die bleek bij ons meteen raak. Na 3 jaar onzekerheid, gedoe, onderzoeken en medicatie: was ik zwanger.
Achteraf gezien hebben we enorm veel geluk gehad. Maar dat neemt niet weg dat de periode daarvoor behoorlijk intensief was.
Fertiliteit is niet voor iedereen vanzelfsprekend
Wanneer je een kinderwens hebt, ga je er misschien automatisch vanuit dat het uiteindelijk wel lukt. Je stopt met anticonceptie, houdt je cyclus een beetje in de gaten en wacht op die positieve zwangerschapstest. Dat deed ik dus ook. Maar wat als die test keer op keer negatief blijft? Zelfs als je steeds overtijd bent en weer hoop krijgt? Wat als maanden voorbijgaan en er niets gebeurt? Of als je al snel ontdekt dat er medische hulp nodig is?
Er kunnen verschillende oorzaken zijn waardoor zwanger worden niet vanzelf gaat. Denk aan hormonale problemen, een verminderde eicelvoorraad, problemen met de eisprong of afwijkingen in de kwaliteit van zaadcellen. Soms wordt er een duidelijke oorzaak gevonden, maar het komt ook voor dat niet direct duidelijk is waarom een zwangerschap uitblijft.
Gelukkig zijn er tegenwoordig verschillende mogelijkheden om de kans op een zwangerschap te vergroten. Denk aan IUI, IVF en ICSI. Welke behandeling geschikt is, hangt af van de persoonlijke situatie en de uitkomsten van de onderzoeken.
Het belangrijkste vind ik dat er ruimte moet zijn om vragen te stellen, je zorgen uit te spreken en te begrijpen wat er met je lichaam gebeurt. Je bent tenslotte niet alleen een medisch dossier, maar ook iemand met een grote wens.
Eicellen invriezen: je vruchtbaarheid bewaren voor later
Er is nog een ander onderwerp binnen fertiliteit waar steeds meer aandacht voor komt: het invriezen van eicellen. Misschien ben je op dit moment nog niet toe aan kinderen, heb je geen partner of wil je om persoonlijke redenen je kinderwens nog even uitstellen. Dat betekent niet automatisch dat je niet over je toekomstige vruchtbaarheid wilt nadenken. Bij het invriezen van eicellen, ook wel eicelvitrificatie genoemd, worden rijpe eicellen verzameld en ingevroren om ze eventueel op een later moment te kunnen gebruiken.
De behandeling bestaat uit verschillende stappen. Eerst vindt een intake plaats waarbij onder andere je eicelvoorraad en verwachte kansen worden onderzocht. Daarna volgt een hormoonbehandeling om meerdere eicellen te laten rijpen. Vervolgens worden de eicellen tijdens een punctie verzameld en worden de geschikte eicellen ingevroren.
Wanneer je op een later moment toch een kinderwens hebt en natuurlijk zwanger worden niet lukt, kunnen de ingevroren eicellen mogelijk worden gebruikt bij bijvoorbeeld een ICSI-behandeling. Het is daarbij goed om te weten dat eicellen invriezen geen garantie op een toekomstige zwangerschap biedt. De leeftijd waarop je de eicellen laat invriezen, het aantal ingevroren eicellen en de kwaliteit ervan spelen allemaal een rol.
Wat zijn de kosten van eitjes invriezen?
Een vraag die waarschijnlijk bij veel vrouwen opkomt, is wat zo’n behandeling eigenlijk kost. De kosten eitjes invriezen bestaan namelijk uit meer dan alleen de behandeling zelf. Je moet onder andere rekening houden met de intake en onderzoeken, de hormoonmedicatie, de eicelpunctie en de jaarlijkse opslagkosten. Ook kunnen er aanvullende kosten zijn, afhankelijk van je persoonlijke situatie.
Omdat het invriezen van eicellen zonder medische indicatie doorgaans niet wordt vergoed door de zorgverzekering, is het verstandig om vooraf goed naar de financiële kant te kijken. Wil je weten hoe de behandeling precies verloopt en welke kosten erbij komen kijken? Op de website van Nij Clinics lees je meer over de kosten eitjes invriezen.
Je hoeft niet meteen een beslissing te nemen
Wat ik vooral belangrijk vind om mee te geven, is dat vruchtbaarheid en een kinderwens voor iedereen anders zijn. Misschien ben je al jaren bezig om zwanger te worden. Misschien ben je juist nog helemaal niet toe aan kinderen, maar wil je wel weten welke mogelijkheden je hebt. Of misschien heb je al een fertiliteitstraject achter de rug en weet je als geen ander hoeveel impact dat kan hebben.
Het helpt om je goed te laten informeren. Niet omdat je meteen een behandeling moet starten, maar juist omdat kennis je kan helpen om keuzes te maken die passen bij jouw leven en toekomstplannen. Bij Nij Clinics voor kinderwens kun je terecht voor verschillende vruchtbaarheidsonderzoeken en fertiliteitsbehandelingen. Er wordt gekeken naar jouw persoonlijke situatie en welke mogelijkheden daarbij aansluiten.
Over praten helpt
Mijn eigen fertiliteitstraject ligt inmiddels al heel wat jaren achter me. Als ik erop terugkijk, ben ik vooral dankbaar dat het uiteindelijk zo goed is afgelopen. Maar ik weet ook dat niet iedereen dat geluk heeft. En dat er achter een ogenschijnlijk simpele vraag als ‘Wanneer komen er kinderen?’ soms een heel verhaal én heel veel verdriet schuilgaat.
Misschien is dat wel het belangrijkste om te onthouden: een kinderwens is persoonlijk. Of je nu op je 27e bij een fertiliteitsarts zit, op je 35e nadenkt over het invriezen van je eicellen of al jarenlang probeert zwanger te worden, je verhaal verdient aandacht. En laten we vooral wat vaker over fertiliteit praten. Want hoe meer we weten en delen, hoe minder alleen je je misschien voelt wanneer zwanger worden niet vanzelfsprekend blijkt.
Als er iets is wat ik je op het hart wil drukken over fertiliteitsproblemen is dat het echt heel belangrijk is dat je erover praat. Niet alleen met een vriendin of familielid, maar vooral ook met je partner. In een medisch traject kan het echt voelen alsof je wordt geleefd. Je stapt in een trein die met razende vaart langs alle stations rijdt en er is weinig tijd om na te denken. Om elkaar niet uit het oog te verliezen is het belangrijk dat je met elkaar in gesprek blijft gaan. Hoe voelt het voor jou? Wat vind je hiervan? Ben je echt helemaal oké met de stappen die we nu (moeten) zetten? Het is fantastisch dat er mogelijkheden zijn, maar laten we vooral niet vergeten dat het echt een heftig proces is, en dat lang niet alle relaties daartegen bestand zijn.





